Interview met André van der Bijl en Hans Jonker

De regie van de musical Gabriella is in handen van André en de muzikale leiding ligt bij Hans. Op vrijdagavond laat na de repetities kijken ze terug op het ontstaan van het idee en spreken ze over de boodschap achter de musical en hoe zij het project beleven. 

Hoe is het idee voor deze musical ontstaan?
Hans: “Ik vond het leuk dat ik weer gevraagd werd voor een nieuw project in Gorredijk. Er waren verschillende opties voor een script, maar wij waren opzoek naar een nieuwe insteek. André en ik zaten bij mij op kantoor te brainstormen en hadden al heel veel doorgesproken, maar konden geen keus maken.  We stonden op het punt om weg te gaan en voor mijn DVD kast viel het oog op ‘As it is in Heaven’. Toen viel het kwartje! We kenden beiden de film en het succes ervan. We zagen meteen de potentie voor het bewerken van een musical voor De Gordyk."
André: “Na de musical Ester in 2014 werd door de liturgiecommissie van de Ontmoetingskerk al snel de vraag gesteld of wij weer wilden meewerken aan een dergelijk muziektheaterproject. Ik wilde dat wel en dan graag weer samen met Hans. We kunnen prima samenwerken, begrijpen elkaar ten aanzien van de inhoud en uitvoering. Vanuit die klik ontstaat bij ons de flow. We wilden met dit nieuwe project ’out of the box’, vernieuwen en verfrissen."
Hans: “Het is wel riskant. We zijn de diepte ingegaan en hebben uitgespit wat voor ons de boodschap zou zijn.”
André: ”Voor het spel hebben we het toneelscript van Iepenloft Jorwert (Jou my wjukken) bewerkt voor Gorredijk. Met o.a. input van gemeenteleden hebben Hans en ik een geschikte liedlijst samengesteld voor het musicalkoor. Deze bekende liedjes van o.a. Stef Bos, De Dijk en Trijntje Oosterhuis e.a. sluiten naadloos aan bij het script. Sikke Marinus heeft voor ons prachtige vertalingen in het Fries geschreven. De teksten van de liederen sluiten één op één aan op die uit het script. Zo is de musicalbewerking eigenlijk al groeiend ontstaan. In november hadden we alleen het basisscript en de film, daarna is het gaandeweg gaan groeien. Vorige week zijn de laatste oefenmelodieën naar de zangers verstuurd.
Mooi dat we alle ruimte en creatieve vrijheid hebben gekregen om er iets van de maken.”

Wat is de belangrijkste boodschap?
Hans: “Dit verhaal is zo alledaags en dichtbij dat iedereen zich er in zal herkennen. Het is ons verhaal, jullie verhaal. Niet iets van 300 jaar geleden. Dat vind ik heel mooi. Je voelt welke rol het muzikale deel speelt en wat het teweeg brengt. Het gaat borrelen, bruisen. Iedereen kan er zich aan spiegelen.
Datgene wat Daniël losmaakt bij zijn koor is ook mijn verhaal!”
André:” Ik hoop dat ons publiek die ‘boodschap’ zelf zal ontdekken. Voor mij is het een geactualiseerd bronverhaal, het laat ons zien hoe we met hart en ziel mogen leven, zonder voorbehoud maar met liefde, zelfvertrouwen en lef. Niet morgen, maar vandaag.
Hans: “ Dat komt ook terug in het lied “Als jij niets doet”. Het is een moreel appel. Je moet het zelf doen, je moet ook niet zeggen ik kan het niet. Gabriella is daar een duidelijk voorbeeld van; wie je was, bent en kunt zijn.”

 

Hoe ervaar je de repetities?
André: “Leuk en boeiend! Voor de spelers is het zelf ook een proces. We zijn deze keer met een grote groep en hebben goed nagedacht over de personages. Ik heb respect voor de spelers, met weinig tot geen podiumervaring voor een groot publiek gaan spelen, bewegen en soms ook nog solo zingen is een hele uitdaging. En dan vinden Hans en ik ook nog dat het ’ek noch ergens op lykje moat…' Gelukkig gaat overwegend iedereen fluitend naar huis na een repetitie."
Hans: “Maar één toon is nog niets, heeft nog geen betekenis. Als je hem in zijn omgeving zet, krijgt hij functie, een taak, een rol.”

 Wat vind je het mooiste aan dit traject?
André:” De dynamiek van het spelerskoor, band en musicalkoor geeft dit project al een prachtige warme, vrolijke klankkleur. De lokale setting geeft herkenbaarheid voor de mensen. Onze weg naar de speelweek lijkt al wat op een pelgrimsreis. Het is die reis die ons sterker maakt om ons doel te bereiken.”
Hans:” De onderlinge verbinding in de groep heeft heel veel betekenis. Het maakt niet uit waar je komt, je ziet het iedere keer weer bij dit soort projecten. Mensen groeien naar elkaar toe en worden een familie. Wij (‘Hans wijst naar André en zichzelf’) hebben natuurlijk ook een lijntje met Gorredijk en daarom werkt het voor ons al goed !”

Wat is de grootste uitdaging?
Andre: ”Je hebt een voorstelling in grote lijn in je hoofd, maar dat geldt ook voor de spelers natuurlijk. Ik heb daarom in het begin van de repetitiereeks gesprekken met de spelers gehad over hun personage. Daarna samen doorlezen, gaan spelen en nu in de eindfase hoop ik dat spelers de rollen van binnen gaan voelen en zonder script tot een goede vertaling van hun personage komen. Dat vraagt natuurlijk echt rollenspel. Dat kan ik dan technisch uitleggen, aansturen en coachen, maar de spelers gaan het doen. Dat is een interessant creatief proces. Dat is al begonnen bij de audities. Ik was heel benieuwd wie voor welke rol zou kiezen. We kregen afgelopen zaterdag complimenten over onze type-casting, dat is dus al goed gelukt. Er zit heel veel denkwerk in dit project. Het staat niet allemaal van minuut tot minuut uitgeschreven natuurlijk. Tijdens de repetities zie ik nu af en toe luikjes open gaan bij mensen, en wordt er samengespeeld, en ‘das ist richtich, grosse klasse’ zou Oene [Red. De rol van ondernemer/voorzitter in het script] wel zeggen.
Hans: ”Mijn grootste uitdaging was om de arrangementen te maken. Ik kan ’s nachts heel goed werken, de stilte van geen muziek klinkt dan ook als een melodie.(knipoogt)
Er zijn 70 individuen die als 1 muzikaal instrument het lied moeten overbrengen. Daarvoor moet je mensen kneden, soms lekker ouwehoeren, lol maken, streng zijn, ontdekken, voelen, coachen. Ik heb een sturende rol om er een soepel geheel van te maken.”
André: ”Op 29 april is er weer een repetitiedag. Dan gaan we stukken achter elkaar spelen en zingen. Dan moet het gaan kloppen. Afgelopen zaterdag hadden we al wat een yes-momentje en dat gold ook voor de teaser afgelopen zondag in de Ontmoetingskerk. Voor publiek een tipje van de sluier oplichten; ik hoop dat de mensen nieuwsgierig zijn geworden.
Er komt zo’n moment dat iedereen gaat denken, ‘het wordt spannend, gaat het ons lukken?’ Je zag het ook bij de vorige editie. We hebben de lat met alle aspecten binnen het project ietsje hoger gelegd, maar de doelstelling is sinds Ester onveranderd. We zien nu weer verbinding ontstaan, we zien naar elkaar om, iedereen kan bijdragen met zijn/haar talent, dat je het mag proberen en dat je kan groeien. Dat we onszelf mogen verbazen en verwonderen. Een beetje heaven wat ons betreft. Dus net stinne, mar hinne op 9, 10, 12, of 13 mei!"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.