Interview met Tryntsje Koops

Welke rol speel je en wat vind je er van?
De rol van Gabriella vind ik heel bijzonder. Ik herken vooral de spanning en het verdriet wat het maken van keuzes met zich mee kan brengen ‘Wat zal ik wel of niet doen?’ Dat tekent haar en de uiteindelijke keuze die ze maakt om toch voor zichzelf te kiezen. Het is een hele uitdaging om dit goed in de rol naar voren te laten komen. Er zitten een aantal scenes in de musical waar dit heel duidelijk tot uiting komt en waar ik, net als Gabriella, de spanning voel. Bewuste keuzes maken en daar voor gaan, dat herken ik wel, ook al is dat spannend en voelt het onzeker.

Heb je ook in Ester gespeeld? Welke rol had je daar?
In Ester heb ik niet meegespeeld. Ik zat toen in de stuurgroep en dat viel niet te combineren. Dus ik vind het erg leuk om nu wel mee te doen.

Wat vind je van de Musical.
Ik ken de film, maar ben hier nu heel anders naar gaan kijken omdat je zo intensief in de rol kruipt. Ik vond de film heel heftig om te zien, nu zie ik ook wel dat er luchtige stukken in zitten en humor. De eigentijdse muziek maakt het luchtiger en dit maakt dat er een hele goede balans is tussen de serieuze scenes en de humor.

Hoe is de sfeer?
Geweldig. Tijdens de teaser waren mijn ouders in de kerk en stelde Minne Bron [Red: speelt Marten in de musical] zichzelf voor als mijn ‘schoonvader’ in de musical. We gaan heel ontspannen met elkaar om. Er wordt serieus geoefend er is genoeg ruimte voor humor. Je hebt iets gemeenschappelijks met elkaar en dat schept een band. Ik vind het heerlijk om samen met elkaar zo’n project op te pakken en voel vooral verbinding. Wanneer het gaat om taken die opgepakt worden, met elkaar opruimen na een repetitiedag en samen verantwoordelijk zijn voor het eindresultaat.

Hoe zit je in het script?
Ik heb eigenlijk niet eens zo heel veel tekst. Het is vooral de timing ‘wanneer moet ik op’ en ‘hoe sta ik in met rol, met welke emotie en met welke impact’. Het juiste moment kiezen, zodat de sfeer goed neergezet wordt.

Wat is voor jou de grootste uitdaging?
Dat is duidelijk “Gabriella’s liet” wat ik mag zingen. Dat heb ik nog nooit gedaan, zo’n solo, met het koor achter je en de band en dan er bovenuit zingen… Daarbij voel ik mij gedragen door het koor, de muziek en vind ik net zoals Gabriella mijn eigen toon. Dat voelt voor mij als de zoektocht zoals Gabriella die had, om zichzelf te vinden en zo voel ik mij ook in deze rol groeien.

Waar ben je trots op?
Op ons allemaal! Maar vooral op iedereen die achter de schermen heel druk bezig is. Mijn ervaring met Esther is dat heel veel mensen niet weten welke voorbereidingen er aan vooraf gaan. Wij staan met z’n allen te schitteren op het toneel maar zonder al die ‘onzichtbare mensen’ was het onmogelijk geweest.